Corona is jarig, hoera?

Geschreven op 10-03-2021


Half maart is het een jaar geleden dat allerlei maatregelen tegen covid-19 onze levensstijl in de war gooiden. Dit is alweer het twaalfde TNT Magazine dat alleen digitaal uitkomt.  

Laatst droomde ik tijdens de siësta dat ik een gezellig onderonsje met koning Willem Alexander had op een drukbezocht feest. Dromen zijn natuurlijk bedrog: een officieel evenement met een mensenmassa zonder mondmaskers, tssss, het moet niet gekker worden. Over fantasie gesproken, er schijnt op Facebook te zijn gezegd, dat ik Tenerife zou verlaten. Nee hoor, geen haar op mijn hoofd dat daar aan denkt, de laatste keer dat ik dat overwoog, was tien jaar geleden tijdens de financiële crisis. Natuurlijk is er ook voor mij tegenwoordig minder werk, maar ik heb gelukkig niet de financiële zorgen van toen.

Als het moet, kan ik altijd mijn levensstijl nog aanpassen. Even niet meer uit eten, geen nieuwe kleren kopen of spullen bij de Ikea, want dat kan hier allemaal gewoon. Van de week kwam ik op een terrasje iemand tegen die in plaats van een goedlopende horecazaak tegenwoordig een berg schulden heeft. Dát is pas drama. Pensionado’s hebben geen geldproblemen, maar vrezen voor hun gezondheid. Hun leed is bijna geleden, want het inenten van ouderen is aardig op stoom. Bij de jongeren draait de miserie niet zozeer om financiën of angst voor het virus, maar ze vervelen zich dood omdat hun sociale leven zo goed als stil ligt.

En zo heeft iedereen op zijn eigen manier last van covid-19. De generatie die van ‘voor’ en ‘na’ de oorlog sprak, is bijna uitgestorven en nu komt de generatie die het over ‘voor’ en ‘na’ corona gaat hebben. Als de cijfers binnenkort aanleiding geven tot het opheffen van wat maatregelen en u snakt naar uw geliefde eiland, twijfel dan niet, maar kom naar hier voordat een zoveelste golf of virusvariant weer roet in het eten gooit. Sinds juni vorig jaar zijn de winkels en de horeca steeds opengebleven, ook bij stijgende cijfers. De avondklok begint pas om 22 of 23 uur en het is goed mogelijk dat die is opgeheven tegen de tijd dat u dit leest. 

Wie niet van het winkel- en horeca-aanbod kunnen profiteren, zijn de gedetineerden van Tenerife II, de gevangenis van het eiland. In februari had ik de primeur van een tolkenklus in de penitentiaire inrichting. Verschillende gedetineerden die bijna hun straf hadden uitgezeten, kregen te horen dat er een uitzettingsprocedure tegen hen was gestart. Daarvoor hoef je geen illegale Afrikaan te zijn; als je het als EU-inwoner maar bont genoeg maakt, kan je wel degelijk het land worden uitgezet. Je mag dan vijf jaar Spanje niet in. Een van degenen voor wie ik moest tolken (geen Belg of Nederlander) had me eigenlijk niet nodig.

Hij was binnengekomen als toerist, had vier jaar in de bak gezeten voor iets gewelddadigs en sprak inmiddels vloeiend Spaans. De gevangenis van Tenerife ligt aan de Camino Escaño tussen La Laguna en La Esperanza in een lieflijk boerenlandschap met hier en daar een huis tussen het uitbundige groen. In de omgeving zijn ook verschillende guachinches. Het gevangeniscomplex ziet er met zijn schuine daken van buiten uit als een vriendelijke vakantiekolonie, maar dan ontsierd door een hoge muur met prikkeldraad. Binnenin is het andere koek. Veel roestige ijzeren deuren die zijn overgeschilderd in een akelige geelwitte kleur die je alleen in gestichten en instellingen ziet. Verwarming is er niet, althans niet in het deel dat ik heb gezien en dat is voor bezoekers, die niets hebben misdaan, dus ik vrees het ergste. Iedereen die La Laguna en omgeving kent, weet dat het er hartje winter behoorlijk fris kan zijn. Na mijn uitstapje heb ik wat zitten googelen.

Dat de Belgische gevangenissen een stuk minder riant zijn dan de Nederlandse, wist ik wel. Maar het is er zo vreselijk, dat veel gedetineerden geen gebruik maken van hun recht om naar hun eigen land te worden overgeplaatst en liever in Spanje hun straf uitzitten. Ook daarna gaan velen liever niet terug. “Mijn” bajesklanten, die bijna weer op vrije voeten waren, gingen allemaal bezwaar indienen tegen de uitzetting. Dat heeft altijd zin, zelfs als je niet kunt aantonen dat je hier een leven hebt opgebouwd. Zo kan je je gedwongen vertrek in ieder geval nog wat uitstellen. En hoe u ook over criminelen denkt, geef ze eens ongelijk.