ZON OM METHANOL TE PRODUCEREN

ZON OM METHANOL TE PRODUCEREN

Geschreven op 21-02-2020
Guy Devos


Rariteiten op Tenerife bestaan. Ik zou eens een artikel moeten schrijven over het eilandblunderboek. Projecten die veel geld hebben opgeslorpt en die nadien nauwelijks hebben bijgedragen tot de beoogde technologische of economische modernisering. Dit zonder een beschuldigende vinger op te steken naar het oorzakelijk verband en/of naar de overtreder van ieder project.

Het ziet er niet uit, het is niet in het landschap ingebed en het vloekt met de natuurlijke omgeving. Esthetisch is anders. Het lijkt eerder op een neergestorte ufo of nog beter op een reusachtig soepbord. Canariërs spreken over een paellera of een pan waarin paella wordt klaargemaakt, maar dan duizend keer groter.

Bij de lancering van dit ecologisch project zag het er veelbelovend uit. Alleen de voordelen werden opgesomd, van de nadelen geen woord. Veel superlatieven die het milieu ten goede kwamen, over de onveiligheid werd nauwelijks één woord gerept.

Nabij Montaña Pelada in El Médano staat het ding te pronken. Mooi is het niet, wel spectaculair. EenAfbeelding kan het volgende bevatten: buiten zonneparabool van wel 28 meter diameter, de grootste ter wereld. Een ding om elektriciteit op te wekken met zon, water en methanol. Dit werd in 2008 met veel poeha aangekondigd en in 2009 gebouwd. Het werd gerealiseerd door Lysply S.A. en het project wet goedgekeurd door het Ministerio de Industria van de nationale Spaanse regering onder de voorwaarde de vigerende Canarische regelgeving te respecteren.

Het is onbetwistbaar en klopt als een bus dat de werking van generatoren op basis van hernieuwbare energiebronnen ecologisch verantwoord, milieuvriendelijk en veilig zijn.
De hoge prestaties van de geplande zonne-energiecentrale met een relatief lage consumptie zijn welkom. Temeer omdat er tussen zonsondergang en -opgang geen zonne-energie kan opgewekt worden en het ook niet gestockeerd wordt. Ook de wind laat het soms afweten en ook daar is geen buffer beschikbaar.

Met de realisatie van de methanolcentrale zou dit wel kunnen en is er garantie voor energie, zowel overdag als ’s nachts. En zo geschiedde, de schotelmastodont werd opgebouwd en zou energie verschaffen aan tweehonderd woningen van de wijk Arenas del mar in El Médano.
Ik vrees dat de uitleg in de volgende alinea heel technisch wordt.

 

Het procedé om energie op te wekken berust op het principe van pyrolyse. Er komen dan brandbare gassen vrij als methaan en koolmonoxide en de moeilijker afbreekbare deeltjes van de moleculen blijven achter als vloeistof, teer of vaste koolstof. Deze evenwichtsreactie moet dan zorgen voor methanolgas dat kan opgeslagen worden en zodoende bij de eindverbruiker kan worden geleverd. De schotel moet dus zorgen dat water kan opgewarmd worden tot 200 tot 300 °C door zonnestralen te bundelen op een boiler waarin stoom wordt opgewekt. Met deze hitte worden dan grondstoffen gepyrolyseerd die het methaangas moeten opleveren.

Maar het feest gaat niet door. Een aantal procedurefouten, rebellerende bewoners en ontbrekende vergunningen hebben het project de das omgedaan. De functionele machtigingen om over te gaan tot de inwerkingstelling ontbraken en het ding bleef er staan zoals het er stond.

In maart 2016 heeft het Agencia de Protección del Medio Urbano van de Canarische regering het project en de nakende verdere afwerking van het gashuis geblokkeerd. Daarvoor waren er een aantal interventies nodig van diverse politiemachten, onder andere de Policía Local. Daardoor lijdt het bedrijf economische schade en heeft Lysply S.A. dat in Panama is gevestigd een schadeclaim gevorderd tegen de Canarische regering bovenop de kostprijs van de reeds gerealiseerde gedeelten ter waarde van 40.256.00 Amerikaanse dollar.

Sindsdien hebben wij geen berichten meer gelezen over dit project. Zodoende vragen wij ons af of de juridische procedures ten gronde werden afgerond. Waarschijnlijk niet, anders hadden wij het wel gehoord.

Wie het bouwsel wil gaan bekijken en een gps aan boord heeft begeeft zich naar de coördinaten 28.0578427,16 5279111,183. Zonder globalpositioningapparaat begeef je je naar El Médano, Calle Montaña Pelada, 14 in Granadilla de Abona.


In september 2007 start het experimentele laboratorium van de Canarische ingenieur Daniel Gonzãles die zijn project laat uitvoeren door de firma LysPly S.A. Kostprijs: ongeveer 40 miljoen euro, exclusief de 80 miljoen euro die tot nu toe zijn besteed aan onderzoek in kerncentrales over de hele wereld, en aan octrooien wereldwijd.

De technologie is gebaseerd op de concentratie van zonnewarmte, die door middel van een hemisferische kap van 24 spiegels, de energie van de zon vanaf een oppervlakte van 500 vierkante meter op 5.467 graden Celsius kan brengen.
Deze energie wordt verspreid in een sferoïde, binnenin bedekt met materialen met een hoge weerstand tegen hitte. Daniel González bevestigt dat bij deze temperatuur silicium onmiddellijk kan verdampen en dat hij daarmee conventionele fotovoltaïsche zonnepanelen mee kan produceren. De energie die wordt opgevangen in de vorm van waterdamp kan turbines in beweging brengen die elektriciteit opwekken.

Het idee van deze ingenieur, geboren in Santa Úrsula, is veel ambitieuzer dan de eenvoudige productie van elektriciteit. Hij streeft naar de totale zelfvoorziening voor alle Canarische Eilanden op energiegebied en naar de overdracht tegen zeer lage kosten van energie, water, brandstof en andere derivaten zoals meststoffen.
Met vijf miljoen vierkante meter, die het bedrijf in het zuiden van Tenerife op het oog heeft, samen met een investering, gespreid in de tijd, van 20 miljard euro garandeert LysPly een energieneutraal Tenerife.

De technologie is de meest efficiënte van alle bestaande en geplande installaties voor de productie van zonnewarmte ter wereld tot nu toe. De jaarlijkse productie per vierkante meter bedraagt ongeveer 1.100 Kwh terwijl fotovoltaïsche installaties maximaal 217 Kwh. per vierkante meter en per jaar genereren.
Deze technologie bestaat in principe uit het gebruik van de zon, die wordt opgevangen door spiegels die deze reflecteren en zich concentreren op een enkel punt, iets wat lijkt opeen vergrootglas, maar dan met speciale spiegels. Op dit punt kunnen de verschillende bestaande systemen tussen de 400 en 5000 graden Celsius bereiken, afhankelijk van de grootte van de gebruikte spiegel. De manier waarop deze geconcentreerde energie wordt gebruikt, hangt af van het gebruikte systeem; het oudste, bekend als het parabolische groefsysteem, is in de VS al sinds de oliecrisis in 1973 in gebruik.

De nuttige levensduur is ongeveer 50 jaar.