BEDREIGDE VISSOORTEN

BEDREIGDE VISSOORTEN

Geschreven op 17-07-2020
Guy Devos


De Atlantische oceaan is ruim 76 miljoen vierkante kilometer groot en is met deze maat de tweede grootste oceaan ter wereld. Voeg daarbij de gemiddelde diepte van 3.332 meter en je bekomt een reusachtig aquarium waarin fauna en flora gedijt.
Er beweegt wel wat onder water. Als je de ongewervelde dieren niet meerekent, is meer dan de helft van alle diersoorten een vissoort. Er bestaan liefst 25.000 soorten, dus is het niet verwonderlijk dat je de meeste visfamilies waarschijnlijk niet kent.

Maanvissen, narwallen, zeilvissen, walvishaaien, kogelvissen, vliegende knorhanen, zee-engels, rafelvissen, zeewolven en nautilussen zijn bij de meesten onder ons onbekende vissoorten. Akkoord, ze zwemmen ook niet allemaal in de wateren rond de Canarische eilanden. 
De blauwe marlijn, de zwaardvis, de grote en kleine tonijnen, de sardines, de makreel, de barracuda en de murenen zijn dan wel soorten die foerageren rond de Canarische archipel, samen met dolfijnen, roggen en grienden. Daarenboven zien we als we gaan snorkelen in ondiepe wateren een kleurenpalet aan visjes waarvan wij de namen niet kunnen benoemen.

Vanuit de eilandregering ontstaat de gedachte dat de Canarische wateren een heiligdom moeten worden voor haaien en roggen; dit is de intentie van de actie omtrent het behoud ervan. De bescherming van de bewoners van de warme wateren rond de Canarische eilanden kan een internationale mijlpaal in het behoud van de Elasmobranchen of de kraakbeenvissen betekenen.
De oceaan rond de Canarische eilanden is dankzij haar fysieke eigenschappen een perfecte kweekplaats voor tal van waterbewoners en dat resulteert uiteraard in een weergaloze diversiteit van vissoorten. Het IUCN of UICN, het Unión Internacional para la Conservación de la Naturaleza, spreekt over 86 gedocumenteerde en gedefinieerde soorten kraakbeenvissen, waarvan een aantal bedreigde soorten, zoals de hamerhaai of Sphyrna mokarran. 

Door de belangstelling van de commerciële visserij, niet alleen voor het vlees maar ook voor de vinnen, de lever en de olie, moeten deze vissoorten beschermd worden. De volledige Canarische biotoop moet beschermd worden om de maritieme instandhouding te verzekeren. Vanwege de enorme diversiteit van deze soorten moet de Canarische archipel een belangrijke rol vervullen in de bescherming ervan.
De kenmerken en de eigenschappen van de zeebodem doen vermoeden dat er nog meer soorten Elasmobranchen kunnen ontdekt worden. De bescherming van deze grote vissoorten heeft ook een economisch voordeel: een flinke hap van de toeristische inkomsten komen uit het duurzame duiktoerisme. Hoe meer leven onder water, hoe meer het opbrengt, is de logische verklaring.

Er bestaan wereldwijd reeds acht beschermde gebieden: de Bahama’s, de Maldiven, Palau, Dominica, Marshalleilanden, Tokelau-eilanden, de Britse Maagdeneilanden en Honduras. De Canarische archipel moet de negende worden.
Binnen deze regio’s moeten fragiele vissoorten behoed worden wegens hun kwetsbaarheid. Ze krijgen slechts jongen vanaf de leeftijd van 18 jaar en hebben in hun leven slechts drie nakomelingen. Te weinig om het visbestand op natuurlijke wijze in stand te houden.

Ook de overbevissing ligt gevoelig; haaien zijn wereldwijd aan het verdwijnen. Meer dan 30 procent van de Elasmobranchen bevindt zich in een levensbedreigend stadium en moet beschermd worden. Na meer dan 400 miljoen jaar in de oceanen kunnen ze zichzelf niet meer bedruipen. Vandaar dat de mens hen ter hulp snelt…

Diversiteit is aanwezig, maar er ontstaat een serieus tekort en daaraan wil men iets gaan doen. Nu nog afwachten welke concrete maatregelen er zullen getroffen worden om de bedreigde vissoorten te beschermen.