Armoedewoningen

Armoedewoningen

Geschreven op 29-07-2020
Guy Devos


Glooiingen, grotten, bouwruïnes en verlaten huizen zijn de trefwoorden als we spreken over de thuisbasis van ruim 700 mensen die op de Canarische Eilanden in armtierige omstandigheden wonen.
Als ondermaatse woningen worden beschouwd, de woningen die geen aansluiting hebben van water of elektriciteit.

Antonio werkte als ober in een bar in het zuiden van Tenerife, maar door een arbeidsongeval werd hij werkloos en door geldproblemen kwam hij terecht in de ruïne van een uitgebrand restaurant.
‘Ik had het allemaal. Ik had een partner, een baan, een huis. Ik was een harde werker.’ En dan komt dat werkongeval.
Acht jaar geleden werkte hij als ober in El Médano, en viel daar van een trap beschadigde zijn knie. ‘Om mijn baan niet te verliezen, ging ik niet naar de dokter en werkte ik met pijn verder. Ik werd veel later geopereerd', vertelt hij ongemakkelijk.
Hij werd door zijn werkgever ontslagen en toen zijn werkloosheidsuitkering afliep, kon hij de huishuur niet meer betalen.
Op 58-jarige leeftijd kwam hij terecht in de ruïne van een uitgebrand restaurant.

‘Het leven is erg fragiel. Soms koppelen we dakloosheid aan verslavingen, maar vaak is kan dit opgelost worden door ondersteunende netwerken’, zegt de coördinator van Caritas Social Action in Tenerife, Ursula Peñate.

Ondanks het feit dat er in de Spaanse grondwet staat dat alle Spanjaarden recht hebben op een fatsoenlijke en adequate huisvesting, leven op de Canarische Eilanden ten minste 700 mensen in vergelijkbare mensonterende omstandigheden.
In onveilige woningen, in grotten en barranco’s, in verlaten gebouwen en zelfs in auto's.

Het profiel is zeer gevarieerd. Er zijn meer en meer jonge mensen die in deze wereld terechtkomen. Vooral deze die uit het jeugdbeschermingssysteem komen, dat hen op straat zet wanneer ze 18 worden, zonder enige steun of sociaal netwerk.
Zonder diploma en zonder een baan is het zoeken naar een huurwoning een onmogelijke opdracht.

Binnen deze groep zijn er ook mensen van middelbare leeftijd met een lange geschiedenis van werkloosheid en mensen boven de 65 die een premievrije uitkering of pensioen ontvangen.